دی پیرون

به گزارش «سرویس حیوانات خانگی» «ماکی دام - پایگاه خبری صنعت دام، طیور، آبزیان و حیوانات خانگی»؛ دی‌پیرون دارای خواص ضد درد، ضد التهاب، ضد اسپاسم و ضد تب می‌باشد. دی‌پیرون از نظر شیمیایی مشابه فنیل بوتازون می‌باشد. دی‌پیرون مانند داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی باعث مهار فعالیت سیکلوکسیژناز و بیوسنتز پروستاگلاندین می‌شود. دی‌پیرون دارای خاصیت ضد درد به صورت تاثیر بر مراکز عصبی بوده و به عنوان داروی مسکن و آرام بخش محسوب می‌گردد.
هر میلی لیتر محلول استریل تزریقی دی‌پیرون حاوی 500 میلی گرم متامیزول سدیم است.

مكانیـسم اثر

اتساع عروق محیطی که از طریق سیستم مرکزی تنظیم می‌گردد، سبب از دست رفتن حرارت شده و بدین ترتیب خاصیت ضدتب دیپیرون ایجاد می‌گردد. معمولاً این عمل در موارد افزایش غیر طبیعی درجه حرارت بدن نظیر بروز تب اتفاق می‌افتد. فعالیت ضد التهاب این دارو به تغییر در میزان تجمع خون در عضو ملتهب و متورم بستگی دارد. کاهش نفوذ‌پذیری دیواره عروق، کاهش عمومی‌ اکسودا و جذب مایعات بافتی به سیستم لنفاوی در پیشرفت این عمل نقش مهمی‌ را ایفا می‌کنند.

فارماكوكینـتـیک

پس از مصرف دی‌پیرون از طریق وریدی، به سرعت از پلاسمای خون محو می‌گردد. هیچ‌یک از متابولیت‌های حاصله از دی پیرون قدرت اتصال زیادی با پروتئین‌های پلاسما را ندارند و بیشترین مقدار داروی تجویز شده در یک مرحله درمانی از طریق ادرار و به صورت متابولیت‌های مختلف دفع می‌گردد.

موارد مصرف

از دی‌پیرون در بیماری‌هایی که نیاز به اثرات ضد درد مرکزی، مسکن عمومی، اسپاسمولیتیک، ضدتب، ضد روماتیسم و ضد التهابی باشد، استفاده می‌گردد. دی‌پیرون در بسیاری از بیماری‌های مربوطه در اسب، گاو و سگ مانند موارد زیر مصرف می‌شود:

  • کاهش عمومی درد جهت مقابله با بی‌قراری و مقاومت دام در برابر درد.
  • جهت تسکین دل دردها (Colic) با علل مختلف با حالات اسپاسم عضلات نظیر عضلات شکم در گاو و اسب.
  • انسداد مری توسط اجسام خارجی در اسب و گاو.
  • بیماری‌های تب دار مانند موارد شدید ورم پستان، مسمومیت در اسب‌ها، دردهای ناحیه کمر، بیماری‌های کزاز به همراه تجویز آنتی سرم کزاز.
  • ورم مفاصل حاد و مزمن، شرایط روماتیسمی‌ در عضلات و مفاصل، تورم اعصاب (Neuritis)، التهاب مهبل.

مقدار مصرف

  • اسب: 20 تا 50 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن معادل 20 تا 60 میلی‌لیتر.
  • گاو: 20 تا 40 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن معادل 15 تا 40 میلی لیتر.
  • سگ: 20 تا 50 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن معادل 1 تا 5 میلی لیتر.

روش مصرف

به روش وریدی (شرایط حاد بیماری) یا عضلانی تزریق شود. در صورت نیاز تزریقات مجدد دارو در همان روز امکان‌پذیر می‌باشد. در شرایط حاد ممکن است هر دو روش تزریق عضلانی و وریدی به صورت همزمان مورد استفاده قرار گیرد.

عوارض جانبـی

در صورت مصرف طولانی مدت دی‌پیرون احتمال بروز آگرانولوسیتوز و لوکوپنی وجود دارد. دی‌پیرون به دلیل داشتن خاصیت مهار تشکیل پروترومبین ممکن است باعث افزایش احتمال خونریزی گردد. از جمله عوارض جانبی دیگر دی پیرون کم خونی همولیتیک، واکنش‌های آلرژیک نظیر آسم و کهیر و بثورات جلدی، کم شدن پروترومبین خون، خونریزی گوارشی، تهوع و استفراغ و ترومور و خیز می‌باشد. تزریق زیر جلدی موجب تحریک موضع می‌شود. استفاده از این دارو ممکن است موجب قرمز شدن و سوزش گردد.

موارد منع مصرف

از مصرف دی‌پیرون در دام‌های دچار نارسایی سیستم هموپوئیتیک باید اجتناب شود.

استفاده از دارو در صورت وجود سابقه عدم تحمل دام و یا حساسیت نسبت به دی‌پیرون ممنوع است. تجویز دارو در موارد وجود بیماری‌های کبدی ممنوع است. از مصرف دی‌پیرون در اسب‌های مسابقه 5 روز قبل از مسابقه باید اجتناب گردد.

موارد احتیاط

دی‌پیرون ممکن است گاهی سبب ایجاد آگرانولوسیتوز کشنده نیز بشود، لذا هنگام تجویز آن احتمال بروز این عارضه در مقابل منافع دارو سنجیده شود. تجویز بیش از حد دارو ممکن است باعث بروز حملات تشنجی گردد.

تداخل دارویی

مصرف همزمان دی‌پیرون با باربیتورات‌ها یا فنیل بوتازون سبب اختلال در عملکرد سیستم آنزیمی ‌میکروزومی کبدی و در نهایت متابولیزه شدن دارو می‌گردد. تجویز همزمان دی‌پیرون با کلرپرومازین باعث بروز عوارض هیپوترمی ‌شدید می‌شود.

زمان پرهيـز از مصرف

  • گوشت: 35 روز پس از آخرين تزريق.
  • شيـر: 7 روز پس از آخرين تزريق.

شرايط نگهداری

در دمای کمتر از 30 درجه سانتیگراد و دور از نور نگهداری شود. از یخ زدگی دارو جلوگیری شود.

بسته بندی

اين دارو در ويال 20، 50 و 100 ميلی لـيـتــری عرضه می­‌گردد.