به گزارش «سرویس حیوانات خانگی» «ماکی دام - پایگاه خبری صنعت دام، طیور و آبزیان»؛ اگر قصد نگهداری از سگ را دارید اما بیشتر ساعات روز را بیرون از خانه و محل کار سپری میکنید، انتخاب نژاد مناسب اهمیت زیادی دارد. همه سگها واکنش یکسانی به تنهایی ندارند؛ برخی نژادها چند ساعت دوری از صاحب خود را راحتتر تحمل میکنند، در حالی که برخی دیگر به سرعت دچار اضطراب جدایی، پارس کردن مداوم یا رفتارهای مخرب میشوند.
البته باید توجه داشته که هیچ نژاد سگی برای تنها ماندن تمام روز، بدون پیادهروی، بازی، تحریک ذهنی و تعامل با انسان مناسب نیست. شخصیت هر سگ، نحوه تربیت، سن، میزان فعالیت و سبک زندگی خانواده، نقش بسیار مهمتری از نژاد در سازگاری با تنهایی دارد. در ادامه با ۱۰ نژادی آشنا میشوید که معمولاً استقلال بیشتری دارند و در صورت تأمین نیازهایشان، تنهایی چند ساعته را بهتر تحمل میکنند.
۱. شیبا اینو (Shiba Inu)
شیبا اینو به استقلال و اعتمادبهنفس بالا مشهور است. این نژاد در عین وابستگی به خانواده، دائماً به دنبال جلب توجه نیست و نسبت به بسیاری از سگهای همراه، تنهایی را بهتر تحمل میکند
با این حال شیبا اینو انرژی بالایی دارد و برای حفظ سلامت جنسی و روحی خود به پیادهروی روزانه، فعالیت بدنی و بازی نیاز دارد.
ویژگیهای برجسته
- مستقل و کموابسته
- باهوش و هوشیار
مناسب برای افراد شاغل (با رعایت برنامه ورزشی)
۲. چو چو (Chow Chow)
چو چو سگی آرام، باوقار و نسبتاً مستقل است. این نژاد معمولاً در محیط خانه آرام رفتار میکند و میتواند چند ساعت غیبت صاحبش را تحمل کند.
البته اجتماعیسازی از سنین پایین و تربیت اصولی برای جلوگیری از رفتارهای محافظهکارانه یا لجبازانه در این نژاد ضروری است.
۳. باست هاند (Basset Hound)
باست هاند از جمله سگهای آرام و کمتحرک محسوب میشود که به استراحت و خواب علاقه زیادی دارد.
اگر قبل از تنها ماندن، پیادهروی و فعالیت کافی داشته باشد، معمولاً چند ساعت را بدون مشکل در خانه سپری میکند.
مزایا
- خلقوخوی آرام
- مناسب زندگی آپارتمانی
- تحمل مناسب تنهایی کوتاهمدت
۴. بولداگ فرانسوی (French Bulldog)
بولداگ فرانسوی به دلیل فعالیت بدنی نسبتاً کم، گزینه محبوبی برای زندگی شهری است.
این نژاد معمولاً در خانه آرام است، اما وابستگی عاطفی نسبتاً زیادی به صاحب خود دارد؛ بنابراین باید از تولگی به تدریج به تنها ماندن عادت داده شود.
نکته: بولداگ فرانسوی به دلیل ساختار صورت، گرمای شدید را به خوبی تحمل نمیکند.
۵. گریهاند (Greyhound)
اگرچه گریهاند به سرعت بالای خود معروف است، اما برخلاف تصور، در خانه سگی بسیار آرام محسوب میشود.
پس از یک پیادهروی یا دویدن کوتاه، معمولاً ساعتها استراحت میکند و میتواند برای صاحبان شاغل گزینه مناسبی باشد.
۶. شارپی (Shar Pei)
شارپی شخصیتی مستقل، آرام و متین دارد و نیاز کمتری به توجه دائمی نشان میدهد.
با این حال، این نژاد نیز مانند چو چو باید از سنین پایین اجتماعی شود تا رفتار متعادلی با افراد و حیوانات دیگر داشته باشد.
۷. ویپت (Whippet)
ویپت از نظر خلقوخو شباهت زیادی به گریهاند دارد.
این سگ عاشق دویدن است اما پی از تخلیه انرژی، ساعتهای زیادی را به استراحت اختصاص میدهد و در محیط خانه بسیار آرام رفتار میکند.
۸. لهاسا آپسو (Lhasa Apso)
لهاسا آپسو سگی کوچک، باهوش و نسبتاً مستقل است که در گذشته به عنوان سگ نگهبان معابد در تبت استفاده میشد.
این نژاد با زندگی آپارتمانی سازگار است، اما همچنان به بازی، آموزش و ارتباط روزانه با صاحب خود نیاز دارد.
۹. داشهوند (Teckel یا Dachshund)
داشهوند در صورت آموزش صحیح از سنین پایین، میتواند تنهایی را یاد بگیرد.
این سگ بسیار کنجکاو و باهوش است و اگر سرگرمی مناسبی نداشته باشد، ممکن است دچار بیحوصلگی یا پارس کردن بیش از حد شود.
برای جلوگیری از بیحوصلگی داشهوند
- اسباببازیهای فکری
- پازلهای غذایی
- پیادهروی منظم
- آموزش روزانه
۱۰. باسنجی (Basenji)
باسنجی یکی از مستقلترین نژادهای سگ محسوب میشود و به دلیل رفتار خاص خود، گاهی به گربهها تشبیه میشود.
این نژاد کمتر از سایر سگها پارس میکند، اما انرژی و هوش بالایی دارد و برای جلوگیری از استرس و بیحوصلگی به محیطی غنی و محرک نیازمند است.
مهمتر از نژاد؛ آموزش تنها ماندن
حتی مستقلترین نژادهای سگ نیز اگر هرگز تنها ماندن را یاد نگرفته باشند، ممکن است دچار اضطراب جدایی شوند.
بهترین روش این است که آموزش از تولگی آغاز شود:
- ابتدا چند دقیقه سگ را تنها بگذارید.
- مدت زمان غیبت را به تدریج افزایش دهید.
- هنگام خروج و بازگشت رفتار هیجانی نداشته باشید.
- قبل از ترک خانه، سگ را به پیادهروی یا بازی ببرید تا انرژی اضافی خود را تخلیه کند.
همچنین استفاده از اسباببازیهای تعاملی، تشکهای جستوجوی غذا و پازلهای غذایی میتواند مدت زمان تنهایی را برای سگ لذتبخشتر کند؛ هرچند این وسایل هرگز جایگزین پیادهروی و تعامل روزانه با صاحب حیوان نخواهند شد.
سگ حداکثر چند ساعت میتواند تنها بماند؟
مدت زمان قابل قبول برای تنها ماندن سگ به عوامل مختلفی بستگی دارد، از جمله:
- سن
- نژاد
- وضعیت سلامت
- شخصیت
- میزان آموزش
تولهسگها به دلیل نیاز به دفع مکرر و آموزش، نباید ساعتهای طولانی تنها بمانند. همچنین سگهای سالمند یا مبتلا به بیماری نیز معمولاً به مراقبت بیشتری نیاز دارند.
در مورد یک سگ بالغ، سالم و آموزشدیده، معمولاً ۴ تا ۶ ساعت تنهایی قابل تحمل است و برخی سگها ممکن است تا حدود ۸ ساعت نیز در شرایط مناسب دوام بیاورند؛ اما تنها ماندن هر روزه برای تمام ساعات کاری، بدون استراحت، پیادهروی یا حضور فردی برای رسیدگی، میتواند باعث بروز مشکلات رفتاری و روانی شود.
اگر ساعات کاری طولانی دارید، بهتر است از یکی از اعضای خانواده، دوست، همسایه یا یک پتسیتر بخواهید در طول روز زمانی را با سگ سپری کند یا او را برای پیادهروی بیرون ببرد.
جمعبندی
نژادهایی مانند شیبا اینو، چو چو، گریهاند، باست هاند، شارپی و باسنجی معمولاً استقلال بیشتری نسبت به بسیاری از سگهای دیگر دارند و در صورت تربیت صحیح، میتوانند چند ساعت تنهایی را بهتر تحمل کنند.
با این حال، هیچ سگی برای زندگی در انزوا و تنها ماندن طولانیمدت ساخته نشده است. مهمترین عامل در داشتن سگی آرام و سازگار، انتخاب نژادی متناسب با سبک زندگی، آموزش تدریجی، تأمین فعالیت بدنی و ذهنی کافی و اختصاص زمان باکیفیت به حیوان در ساعات حضور در خانه است.