ماکی دام

دام، طیور، آبزیان

کد خبر: 2583
بازدید: 178
تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۷/۲۲ ساعت: 10:56:15 AM

نقش مواد معدنی در جیره پرندگان و علائم کمبود آن

نقش مواد معدنی در ایمنی و اعمال فیزیولوژیکی مربوط به آن ثابت شده است. منابع مواد معدنی با منشاء آلی، تولید و برای فروش در دسترس قرار گرفته است.

نقش مواد معدنی در جیره پرندگان

به گزارش «سرویس دام، طیور و آبزیان» «ماکی دام - پایگاه خبری صنعت دام، طیور و آبزیان»؛ نقش مواد معدنی در ایمنی و اعمال فیزیولوژیکی مربوط به آن ثابت شده است. منابع مواد معدنی با منشاء آلی، تولید و برای فروش در دسترس قرار گرفته است.

علائم کمبود کلسیم

علائم کمبود شامل تعویق رشد، کاهش مصرف غذا سوخت وساز بالا، کاهش فالیت و حساسیت، استئوپروسیس یا راشی‌تیسم کمبود کلسیم، تغییر حالت در اسکلت و حرکت، حساسیت به خونریزی داخلی، افزایش شدید حجم ادرار، کاهش در تخم‌گداری و نازکی پوسته تخم و رنجوری یا خستگی پرنده در قفس که نوعی پوکی استخوان است طوری که استخوان‌ها به قدری نازک می‌شود که به آسانی شکسته می‌شود.

علائم کمبود فسفر

کمبود شدید یا غیرقابل استفاده نبودن فسفر در جیره منجر به کاهش اشتها، ضعف و پس از 10 تا 12 روز مرگ می‌گردد. در صورتی که کمبود شدید نباشد راشی‌تیسم و کاهش رشد ایجاد می‌شود.

علائم کمبود سدیم

کمبود سدیم علاوه بر کاهش رشد، نرمی استخوان‌ها، شاخی شدن قرنیه، غیرفعال شدن غدد جنسی، بزرگی غدد فوق کلیوی کاهش راندمان استفاده از غذا و کاهش حجم پلاسما را سبب می‌گردد. خروج خون از قلب کم می‌شود که نمایان‌گر کاهش فشار سرخرگی است. بسیاری از بیماری‌ها سدیم بدن را کاهش می‌دهند. از میان دفع از طریق دستگاه گوارش بدلیل اسهال و دفع از طریق ادرار بدلیل بیماری‌های کلیوی و فوق کلیوی وجود دارد .

کمبود پتاسیم

علامت عمده کاهش پتاسیم خون، ضعف عمومی ماهیچه‌ها است که مشخصه آن ضعف مفرط، کاهش ریتم روده و انبساط شکم، ضعف ماهیچه‌های تنفسی می‌باشد.

درمان کمبود مواد معدنی در طیور

از مکمل معدنی (مینرال) مخصوص طیور در آب آشامیدنی به میزان لازم استفاده می‌شود.

کلسیم و فسفر

به طور معمول برای فرمول غذائی عادی مقدار ۱ تا ۱.۱درصد کلسیم و ۰.۶ تا ۰/۷درصد فسفر استفاده می‌شود. همیشه بایستی بین کلسیم و فسفر جیره نسبتی وجود داشته باشد.

سدیم و کلر

طیور در سنین مختلف به مقدار کمی نمک طعام نیاز دارند. تقریباً تمام مواد غذایی اولیه به حاوی سدیم و کلر می‌باشند. میزان قطعی احتیاج طیور به نمک طعام به درستی مشخص نشده است ولی مقدار آن را در حدود ۰/۵ درصد کل خوراک در نظر می‌گیرند. اگر جیره حاوی مقادیر نسبتاً زیادی پودر گوشت و پودر ماهی باشد باید حداقل نمک را به جیره اضافه کرد. زیاد شدن نمک طعام در جیره جوجه‌ها معمولاً آنها را آماده عارضه ورم کلیه می‌کند.

بیشتر بدانیم:

نقش مواد معدنی در جیره غذایی طیور

بررسی كمبود مس در دام و طیور

عوامل تغذیه‌ای موثر بر مشکلات حرکتی در پرندگان

منگنز

مقدار احتیاج جوجه‌های در حال رشد به منگنز حدود ۵۰ قسمت در میلیون خوراک می‌باشد. از سولفات دومنگنز و و ترکیبات سنتتیک برای اضافه نمودن منگنز به جیره استفاده می‌شود.

ید

مقدار کمی ید برای تغذیه طیور در حال رشد کافی می‌باشد. این مقدار ۱ تا ۵ قسم در هر میلیون است.

خوراک معمولی اغلب ۱ قسمت ید در هر میلیون دارند. بنابراین اضافه نمودن حداقل ۱ و حداکثر ۴ تا ۵ قسمت در هر میلیون در جیره غذایی ضروری می‌باشد.

املاح معدنی مورد نیاز رشد طیور

آهن

مقدار آهن مورد نیاز برای تغذیه طیور در حال رشد در حدود ۲۰ تا ۳۰ قسمت در میلیون می‌باشد. اغلب مواد اولیه مورد استفاده در جیره، حاوی مقادیری از آهن بوده لذا اضافه نکردن آهن به جیره کمتر آثار کمبود آن را نشان می‌دهد. به عنوان مثال، ذرت دارای ۳۰ تا ۴۰، گندم ۴۰ تا ۱۱۰، جو ۱۵۰ و سبوس ۱۵۰قسمت آهن در میلیون می‌باشد.

مس

احتیاج طیور در حال رشد به مس حدود ۲ تا ۳ قسمت در میلیون است. تعدادی از مواد اولیه ظاهر نمی‌سازند.

کبالت

ویتامین B12 در تغذیه طیور مهم می‌باشد. بنابراین اگر خوراک حاوی مقدار کم کبالت و ویتامین B12 باشد طیور نمی‌توانند به خوبی از آن استفاده نمایند. در این موارد افزودن مقداری کبالت به جیره ضروری است.

پتاسیم

احتیاجات طیور در حال رشد به پتاسیم در حدود ۱۷/۰ تا ۲۲/۰ درصد می‌باشد. املاح معدنی مورد نیاز رشد طیور مانند یونجه، جو، شیرخشک چربی گرفته و پودر ماهی مقادیر کافی از پتاسیم را دارند. بنابراین به طور عادی کمبود آن کمتر دیده می‌شود.

منیزیم

احتیاجات طیور در حال رشد به منیزیم حدود ۴ درصد گزارش شده است. مواد اولیه مورد استفاده در جیره اغلب ۲ تا ۳ برابر این مقدار منیزیم دارند از این رو نیازی به اضافه نمودن دستی آن به جیرہ نیست.

گوگرد

از آنجا که گوگرد غیرآلی برای جوجه‌ها به خوبی قابل استفاده نیست، لذا گوگرد در جوجه‌ها بایستی به صورت آلی مصرف گردد. بیشتر گوگرد مورد استفاده طیور به صورت متیونین و سیستین بوده و اضافه نمودن گوگرد به فرم سولفور یا سولفات یا فرم‌های دیگر غیرآلی در جوجه‌ها موثر نیست.

روی و سلیکون

جوجه‌ها برای رشد به این دو ماده نیاز دارند. مقداری از این دو ماده در مواد اولیه غذایی وجود دارد از این‌رو در حال عادی کمبود آنها دیده نمی‌شود. امروزه معمولاً برای تأمین املاح ضروری از اضافه نمودن مکمل‌های تجارتی به جیره استفاده می‌شود.

منبع: سایت chicken-device


نام:
پست الکترونیک:
نظر:
*
نظر شما با موفقیت ارسال شد.
نظر شما حداکثر تا 24 ساعت آینده بررسی می شود
ارسال نظر
نظرات حاوی توهین و افترا منتشر نخواهد شد
نظرات به زبانهایی به غیر از زبان فارسی منتشر نخواهد شد
نظرات غیر مرتبط با این خبر منتشر نخواهد شد.
نام:
پست الکترونیک:
نظر:
*